Briga o novom i drugačijem
Grupa entuzijasta i vizionara koju je predvodio Boris Kovač 1997. osmišljava koncept i osniva Međunarodni festival aktuelne muzike Interzone, koji promoviše nove muzičke autore/ ke i njihova ostvarenja, bez obzira na žanrovsko i stilsko opredeljenje. Glavni fokus Festivala je muzika u svim svojim ispoljavanjima i mogućim oblicima. Nezavisna produkcija ’’Apostrof’’, čiji je jedan od članova bilo i Kamerno pozorište muzike "Ogledalo" - udahnula je život Festivalu, uz potporu Fonda za otvoreno društvo, kojima su se ubrzo pridružili i Skupština grada Novog Sada i Pokrajinski sekreterijat za obrazovanje i kulturu. Ivana Inđin kao glavna i odgovorna, i njeni mnogobrojni saradnici, kreirali su festival koji će se brinuti o novoj i drugačijoj muzici svih ovih godina, kroz trnovitu, često sizifovsku borbu. Idejni tvorci festivala ni danas ne odustaju od svoje namere da ga utemelje kao manifestaciju od vitalnog značaja za razvoj muzičke kulture, razvoj muzičko-umetničko-avangardne produkcije i decentralizaciju kulture. Veliku pomoć i energiju u Interzone festival uložili su pored osnivača i Bojan Đorđević, Relja Knežević, Jovanka Beba Stepanović, Slobodan Stojšić, Sreten Kovačević, Robert Kolar, Rajko Božić, Dušan Ristić, Zlatko Zlatković, Nikola Glavinić, Bojan Krivokapić, Jovana Budošan i Morries Leeaert. Da je pozamašan i težak poduhvat utemeljiti jedan neprofitni festival, čiji značaj premašuje okvire lokalnog, potvrđuje i činjenica da je festival često menjao prostor u kom je bitisao, od Pozorišta mladih, Srpskog narodnog pozorišta, Galerije Matice Srpske, Radio cafe-a, Art Klinike, pa do već prepoznatljivog Studija M. Pa, ipak, Interzone festival je ugostio muzičare sa skoro svih kontinenata. U dosadašnjem predstavljanju učestvovalo je 77 izvođača iz 33 zemlje: i to gotovo iz svih evropskih, dok je sa drugih kontinenata muziciralo više učesnika iz Malija, Senegala, Australije, Kube, Amerike, Kanade, Brazila, Indije i Japana. Na festivalu se do sada publici predstavilo 230 umetnika i 65 umetnica. Publika je imala prilike da sluša izvođenje muzike na 64 instrumenta, od najtipičnijih za naše podneblje poput gitare, violine, harmonike i bubnjeva, pa sve do tradicionalnih instrumenata sa drugih kontinenata, manje poznatih, kao što su: ngoni, mbira, kaval, čarango, didžiridu, đembe, indijska tabla, diva, bon i novije kreiranih: citrafon, tablofon i još mnogih drugih. Kako bi se što bolje osetio i razumeo fenomen muzike, Interzone festivalski tim se odlučio i na teorijski diskurs o muzici, tako da je publika mogla da čuje predavanja i učestvuje u radionicama prezentovanih ili vođenih od strane eminentnih umetnika/ ca i teoretičara/ ki (Dr Vlatko Marko, Boris Kovač, Katalin Ladik, Alan Fraser, Mr Jasmina Milojević, Dr Ranka Radulović, Mr Dragica Kašanski, Gordana Topić, Oliver Sertić, Ana Hušman i Svetlana Spajić). Festivalski program bio je povremeno proširivan i za pozorišne predstave u kojima je muzika bila ravnopravan i originalan elemenat: „ BALL II’’ Kamernog pozorišta muzike "Ogledalo", u režiji Ivane Inđin, na muziku Borisa Kovača; "Philip Glass kupuje komad kruha“ Nove Grupe Shmrtz teatara iz Zagreba, u kolektivoj režiji, dramaturgiji Marija Kovača, na muziku Matija Tonkovića & DJ Jana, kao i "Cirque Macabre" Dah teatra iz Beograda, u režiji Dijane Milošević, na muziku Aleksandre Damjanović, Nebojše Ignjatovića i Jugoslava Hadžića.